Mantra

Pojęcie mantry najczęściej kojarzy się ze wschodnimi religiami i filozofiami, między innymi z buddyzmem i hinduizmem. Mantra to zdanie, werset lub poszczególna sylaba, która niesie ze sobą ważne dla nas przesłanie i którą należy powtarzać po to, by przyniosła w naszym życiu czy organizmie oczekiwaną zmianę. Powtarzanie mantry ma znaczenie przede wszystkim dla naszego życia duchowego. Ma pomóc w skupieniu się naszego umysły, w poprawie jego ogólnej kondycji, pozyskaniu i skumulowaniu potrzebnej nam pozytywnej energii. Powoduje także, że nasz organizm uspokaja się i oczyszcza z wszelkich niszczących nas stresów, gromadzących się choćby podczas wykonywania codziennych obowiązków.

W buddyzmie tantrycznym, charakterystycznym zwłaszcza dla Japonii oraz Tybetu, wymawianie mantr służy także uzyskaniu wyzwolenia i oświecenia, otworzenia się na wiedzę, iluminacji. Praktykowanie mantr nie jest jednak takie proste, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Ważny jest bowiem nie tylko sam tekst mantry, ale i odpowiednie skupienie się, a nade wszystko umiejętność właściwego wibrowania naszego głosu. Dlatego też koniecznym jest, by mantrę przekazał nam guru, wykwalifikowany nauczyciel. Nauczy on nas wszystkiego, co powinniśmy wiedzieć o mantrach, a także o umiejętności czerpania z jej praktykowania jak największej ilości korzyści: choćby o odpowiedniej relaksacji. Najpopularniejszą – i podobno także najskuteczniejszą – mantrą jest tak zwana mantra Om. Om jest wedyjską sylabą, a także – jak wierzą wyznawcy hinduizmu – dźwiękiem, który towarzyszył powstawaniu świata.

Mantra Om polega tylko i wyłącznie na powtarzaniu tej jednej, jedynej sylaby. Pamiętajcie jednak, że należy to robić w określony sposób. Przy powtarzaniu sylaby Om, należy robić to tak, by nie tylko odczuwać wibracje dźwiękowe w naszej krtani i gardle, ale także, by czuć je z tyłu, na karku. Trzeba więc bardzo długo ćwiczyć, by nauczyć się odpowiedniego praktykowania tej mantry. Najlepiej jednak udać się po pomoc i wskazówki do naszego guru. Tym bardziej, że to nauczyciel powinien nam przekazać odpowiednią mantrę. Dlaczego? Podstawowym powodem tego jest to, że praktykowanie mantr wiąże się najczęściej z powtarzaniem i zgłębianiem świętych tekstów religijnych. Mało tego: aby praktykować nad takimi fragmentami świętych utworów, trzeba uzyskać specjalne pozwolenie! Takie pozwolenie nie ma właściwie mocy prawnej, a duchową. Dzięki niemu otrzymujemy moc, która sprawia, że powtarzane przez nas mantry będą skuteczne i będziemy mogli w pełni je zrozumieć.

Ponadto tym, co powoduje, że powinniśmy skontaktować się z naszym nauczycielem są także „atrybuty” towarzyszące powtarzaniu mantr. Zgodnie z zasadami hinduizmu, do tak zwanej dźapy (czyli właśnie do powtarzania mantr) służy specjalny, charakterystyczny sznur modlitewny (tak zwany dźapamala). Składa się on ze stu ośmiu koralików, które ułatwiają mnichom i innym praktykującym niepomylenie się w liczbie powtórzonych już mantr. Ile razy należy powtórzyć mantrę? To zależy od wyznawanej przez nas praktyki religijnej. Najczęściej wskazuje się, że powinno to być… sto jedenaście razy! Mnisi tybetańscy używają ponadto tak zwanych młynków modlitewnych, na których mają wypisaną treść mantry. Powszechnie uważa się, że obrócenie – rzecz jasna, wielokrotne – takiego młynka pełni tę samą funkcję, co powtarzanie mantry na głos czy szeptem. Tekst mantry można także zapisać na specjalnych modlitewnych chorągiewkach lub też skałach.
Innymi bardzo znanymi mantrami są: mantra Om Namaha Śiwaja (mantra skierowana do Śiwy), mantra Gajatri oraz tak zwane mahawakja. Jak łatwo zauważyć wybór mantry zależy nade wszystko od tego, do którego bóstwa chcemy się zwrócić, a także od tego, jakie rezultaty chcemy poprzez powtarzanie, praktykowanie mantry uzyskać. Dla przykładu, popularna w Bhutanie i Tybecie mantra Om Mani Peme Hung ma za zadanie wzbudzić w nas i w pełni rozwinąć miłość i współczucie względem wszystkich żyjących istot.
Mantrę można nie tylko powtarzać na głos, ale również śpiewać, szeptać, powtarzać w myślach. Starajmy się jednak, aby – bez względu na sposób, jaki wybierzecie – była to recytacja, a więc powtarzanie ze zrozumieniem tego, co wypowiadacie (lub: szepczecie, śpiewacie, myślicie…). Tylko tak praktykowana mantra może się okazać w pełni skuteczna.



Najlepsza wróżka jako uosobienie miłości, dobra i piękności

Magia, czary i wróżenie są nam znane z baśń, legend oraz mitów, czyli pradawnych opowieści przekazywanych z pokolenia na pokolenie przez gawędziarzy. W tego rodzaju podaniach, utrwalanych najpierw ustnie, a następnie na papierze, występowały zarówno postaci dobre, jak i złe. Bohaterami pozytywnymi były dobre wróżki i czarodziejki, natomiast czarne charaktery przypisane zostały czarownicom, które tylko czekały, aby wyrządzić człowiekowi zło. Czarownice, w przeciwieństwie do wróżek, odpychały swym wyglądem. Ich głowę pokrywał zniszczony, czarny kapelusz, włosy były w nieładzie, nos haczykowaty, podbródek wystający, rękawiczki nie miały palców, paznokcie były bardzo długie, a ubrania koloru czarnego i oczywiście podarte. Z kolei czarodziejki były odzwierciedleniem miłości, dobroci i piękna. Nosiły spiczastą czapkę z welonem o jasnym odcieniu, wyróżniały je prześwitujące skrzydełka i delikatna sukienka. Oprócz pięknego ubioru odznaczały się ślicznym uśmiechem, a także długimi blond lokami (kojarzą się one z dobrocią i niewinnością). Należy dodać, że atrybutem czarownicy była miotła, a wróżki – różdżka wykonana z głogu lub wierzby.

Najlepsza wróżka

Współcześnie najlepsza wróżka nie posiada wymienionych elementów, jednak niezmiennie od wieków cieszy się dużym zainteresowaniem. To przecież u nich szukamy pomocy, wskazówki, propozycji rozwiązania danego problemu oraz duchowego wsparcia. Niejednokrotnie rozmowa z wieszczką stanowi ukojenie dla naszej chorej duszy. Wróżka staje się często najlepszym powiernikiem człowieka, który nie potrafi sam poradzić sobie z nawarstwiającymi się problemami.

Category: Wróżki  Comments off