Mantra

Pojęcie mantry najczęściej kojarzy się ze wschodnimi religiami i filozofiami, między innymi z buddyzmem i hinduizmem. Mantra to zdanie, werset lub poszczególna sylaba, która niesie ze sobą ważne dla nas przesłanie i którą należy powtarzać po to, by przyniosła w naszym życiu czy organizmie oczekiwaną zmianę. Powtarzanie mantry ma znaczenie przede wszystkim dla naszego życia duchowego. Ma pomóc w skupieniu się naszego umysły, w poprawie jego ogólnej kondycji, pozyskaniu i skumulowaniu potrzebnej nam pozytywnej energii. Powoduje także, że nasz organizm uspokaja się i oczyszcza z wszelkich niszczących nas stresów, gromadzących się choćby podczas wykonywania codziennych obowiązków.

W buddyzmie tantrycznym, charakterystycznym zwłaszcza dla Japonii oraz Tybetu, wymawianie mantr służy także uzyskaniu wyzwolenia i oświecenia, otworzenia się na wiedzę, iluminacji. Praktykowanie mantr nie jest jednak takie proste, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Ważny jest bowiem nie tylko sam tekst mantry, ale i odpowiednie skupienie się, a nade wszystko umiejętność właściwego wibrowania naszego głosu. Dlatego też koniecznym jest, by mantrę przekazał nam guru, wykwalifikowany nauczyciel. Nauczy on nas wszystkiego, co powinniśmy wiedzieć o mantrach, a także o umiejętności czerpania z jej praktykowania jak największej ilości korzyści: choćby o odpowiedniej relaksacji. Najpopularniejszą – i podobno także najskuteczniejszą – mantrą jest tak zwana mantra Om. Om jest wedyjską sylabą, a także – jak wierzą wyznawcy hinduizmu – dźwiękiem, który towarzyszył powstawaniu świata.

Mantra Om polega tylko i wyłącznie na powtarzaniu tej jednej, jedynej sylaby. Pamiętajcie jednak, że należy to robić w określony sposób. Przy powtarzaniu sylaby Om, należy robić to tak, by nie tylko odczuwać wibracje dźwiękowe w naszej krtani i gardle, ale także, by czuć je z tyłu, na karku. Trzeba więc bardzo długo ćwiczyć, by nauczyć się odpowiedniego praktykowania tej mantry. Najlepiej jednak udać się po pomoc i wskazówki do naszego guru. Tym bardziej, że to nauczyciel powinien nam przekazać odpowiednią mantrę. Dlaczego? Podstawowym powodem tego jest to, że praktykowanie mantr wiąże się najczęściej z powtarzaniem i zgłębianiem świętych tekstów religijnych. Mało tego: aby praktykować nad takimi fragmentami świętych utworów, trzeba uzyskać specjalne pozwolenie! Takie pozwolenie nie ma właściwie mocy prawnej, a duchową. Dzięki niemu otrzymujemy moc, która sprawia, że powtarzane przez nas mantry będą skuteczne i będziemy mogli w pełni je zrozumieć.

Ponadto tym, co powoduje, że powinniśmy skontaktować się z naszym nauczycielem są także „atrybuty” towarzyszące powtarzaniu mantr. Zgodnie z zasadami hinduizmu, do tak zwanej dźapy (czyli właśnie do powtarzania mantr) służy specjalny, charakterystyczny sznur modlitewny (tak zwany dźapamala). Składa się on ze stu ośmiu koralików, które ułatwiają mnichom i innym praktykującym niepomylenie się w liczbie powtórzonych już mantr. Ile razy należy powtórzyć mantrę? To zależy od wyznawanej przez nas praktyki religijnej. Najczęściej wskazuje się, że powinno to być… sto jedenaście razy! Mnisi tybetańscy używają ponadto tak zwanych młynków modlitewnych, na których mają wypisaną treść mantry. Powszechnie uważa się, że obrócenie – rzecz jasna, wielokrotne – takiego młynka pełni tę samą funkcję, co powtarzanie mantry na głos czy szeptem. Tekst mantry można także zapisać na specjalnych modlitewnych chorągiewkach lub też skałach.
Innymi bardzo znanymi mantrami są: mantra Om Namaha Śiwaja (mantra skierowana do Śiwy), mantra Gajatri oraz tak zwane mahawakja. Jak łatwo zauważyć wybór mantry zależy nade wszystko od tego, do którego bóstwa chcemy się zwrócić, a także od tego, jakie rezultaty chcemy poprzez powtarzanie, praktykowanie mantry uzyskać. Dla przykładu, popularna w Bhutanie i Tybecie mantra Om Mani Peme Hung ma za zadanie wzbudzić w nas i w pełni rozwinąć miłość i współczucie względem wszystkich żyjących istot.
Mantrę można nie tylko powtarzać na głos, ale również śpiewać, szeptać, powtarzać w myślach. Starajmy się jednak, aby – bez względu na sposób, jaki wybierzecie – była to recytacja, a więc powtarzanie ze zrozumieniem tego, co wypowiadacie (lub: szepczecie, śpiewacie, myślicie…). Tylko tak praktykowana mantra może się okazać w pełni skuteczna.



Wróżby chińskie

Ostatnimi czasy zapanowała swoista moda na kulturę chińską. Wielu z nas kupuje liczne książki, w których znaleźć można informacje dotyczące sztuki, religii czy obyczajów współczesnych, jak także tych dawnych Chińczyków. Fascynują nas zatem latające smoki, małe świątynie oraz maksymy głoszone przez nich od dawien dawna (choćby Konfucjusz jest często osobą, której poglądy pragniemy zgłębić i wykorzystać w codziennym życiu). Prawdą jest jednak, że nie tylko fascynujemy się Chinami a także ich mieszkańcami, ale również uważamy ich za niezwykle mądrych. Ich wiedza i kultura mają w sobie spokój, o którym my, Europejczycy możemy tylko pomarzyć, oraz rzadko spotykaną błyskotliwość i inteligencję. Z naszego zainteresowania Chinami w ogóle wypływa ponadto zaciekawienie wróżbami z Chin. Skoro uznajemy Chińczyków za wyjątkowo rozumny naród, oczywistym jest, że pragniemy zaczerpnąć od nich także sposób przewidywania przyszłości.

Wróżby chińskie opierają się przede wszystkim na tak zwanym I Ching (według niektórych jest to I Cing), a więc na wróżeniu z Księgi Przemian. Księga Przemian jest starożytnym tekstem, w którym zawarto całą wiedzę, którą ówcześni Chińczycy dysponowali. Księga Przemian obejmuje więc nade wszystko chińską filozofię oraz wiedzę, którą mieli o świecie (o przyrodzie, człowieku, kosmosie). Księga Przemian używana była do wróżenia od momentu jej powstania. Zaznaczyć trzeba w tym momencie, że wbrew pozorom, pełniła ona bardzo istotne funkcje państwowe: polityczne i społeczne. Jak to możliwe? Używano jej bowiem jako pomocy w rządzeniu krajem. Władcy radzili się jej przy podejmowaniu najważniejszych państwowych decyzji. Kiedy więc nie wiedzieli czy wypowiedzieć wojnę, stoczyć bitwę, kogo wybrać na dowódcę, jakie decyzje podjąć w sprawie gospodarki państwa czy też zorganizowania ceremonii (również religijnych), udawali się po pomoc do Księgi Przemian. W starożytnych Chinach była ona wyrocznią, na której opierano wszelkie najbardziej odpowiedzialne i ważkie decyzje.

Księga Przemian składa się z sześćdziesięciu czterech rozdziałów, którym odpowiada taka sama liczba – sześćdziesiąt cztery – patyczków, które używane są do stawiania wróżb, a umieszczane w taoistycznych świątyniach. Oczywiście, nie każdy może taką wróżbę postawić, nie każdemu dana jest umiejętność jej odczytania. Osobą specjalnie predestynowaną do tego jest kapłan lub wróżb. Tłumaczą oni wylosowaną przez osobę, która chce poznać swoją przyszłość, wróżbę. Ponieważ interpretacja takiej wróżby nie należy do rzeczy łatwych, pobierają oni za swój trud symboliczną opłatę. Co jest potrzebne, by zrozumieć i znaleźć wytłumaczenie dla wylosowanej prze nas wróżby z Księgi Przemian. Przede wszystkim znajomość języka chińskiego… Poza tym interpretujący, a więc kapłan lub wróżb, musi znać sytuację osoby, która prosi o wróżbę. Musi więc wiedzieć, z jaką sprawą przyszła dana osoba, jaki ma problem, czego chce się dowiedzieć. Jak widać, nie jest to łatwe, a postawienie takiej wróżby wymaga wiele czasu. Dlatego najlepiej by było samemu nauczyć się interpretować wróżby chińskie. W końcu to my sami najlepiej orientujemy się w naszej sytuacji życiowej, sami wiemy, na czym nam zależy, czego szukamy i pragniemy i, wreszcie, co o naszej przyszłości chcemy konkretnie wiedzieć.

W ciągu minionych lat na naszym rynku wydawniczym ukazały się książki mogące nas w tym zadaniu wesprzeć. Są to najczęściej poradniki, przygotowane tak, aby nawet najbardziej oporny laik mógł się uporać z trudem zrozumienia wróżby chińskiej. W takich poradnikach wróżbiarstwa z Księgi Przemian najczęściej znajdują się znaczenia poszczególnych chińskich symboli, zwanych hekagrami. Hekagramy są to znaki złożone z sześciu poziomych linii. Aby rozsupłać znaczenie naszej wróżby, nie wystarczy tylko odnaleźć znaczenie jednego hekagramu. We wróżbach chińskich należy bowiem wylosować aż osiem hekagramów! Stawianie wróżby obejmuje zatem interpretację aż ośmiu symboli. Zresztą, nie tylko interpretację, ale i wzajemne powiązanie ze sobą wszystkich symboli, zrozumienie ich całościowego, kompletnego przekazu. Tylko wtedy wróżba chińska będzie w pełni wiarygodna i pomocna.